„Trzeba wyjąć pranie, zanim zapomnę i będzie śmierdziało… Czy w lodówce jest coś na śniadanie… Strój na WF dla Stasia… Kiedy umówić kontrolę u dentysty dla całej rodziny… Muszę odwołać jedno spotkanie, bo inaczej nie zdążę po dziecko…Trzeba kupić prezent na urodziny…Nie mogę zapomnieć – nikt inny tego nie dopilnuje… Jestem zła, że jestem zmęczona…Kiedy ostatnio byliśmy we dwoje?” 

 

To właśnie mental load. Wszystko to, co dzieje się za kulisami Twojego życia. Niby niewidoczne, ale ciąży. Niby „do zrobienia”, ale nigdy się nie kończy. To nie Ty jesteś „za słaba”. To system, który przyzwyczaił Cię, że masz ogarniać wszystko - cicho, z uśmiechem.

 

Badania potwierdzają: mamy wykonują około 71% obowiązków mentalnych w domu – to aż 60% więcej niż partnerzy.

 

Czujesz się czasem, jakbyś:

• była wciąż „na czuwaniu”?

• miała milion otwartych zakładek w głowie?

• odpoczywała, ale jednak nie do końca?

 

Zapraszam do czytania. Dziś zgłębiamy temat mental load - wszystkich myśli, emocji, całego planowania, które towarzyszą nam każdego dnia - niezauważalne dla oka, ale obciążające psychicznie.

 

 

 

Nadal nie jesteś pewna, czy to o Tobie? Przykłady poniżej: 

 

Bliska osoba mówi: „Trzeba by kiedyś ogarnąć wakacje”.

Ty: „A więc sprawdzić terminy, zaplanować urlop, znaleźć noclegi, porównać ceny, zrobić listę rzeczy do zabrania… i upewnić się, że dzieci mają paszporty”.

 

I wszystko to – już zaczynasz układać w głowie.

 

 

Bliska osoba mówi: „Trzeba kupić prezent dla Twojej siostry”.

Ty: „Tak. I trzeba go znaleźć, zamówić, zapakować, wysłać, napisać kartkę...”

 

I wszystko to – masz w głowie tylko Ty.

 

 

Dlaczego mental load jest niewidoczny - a jednak tak obciążający?

 

Mental load często nie jest widoczny dla innych, bo dzieje się wewnętrznie, po cichu. To nie są zadania, które widać (np. prasowanie, gotowanie), ale ciągłe myślenie (żeby wypracować trzeba wyprać), planowanie (żeby ugotować trzeba zrobić zakupy a jeszcze wcześniej stworzyć listę), pamiętanie (kiedy, kto ma co ważnego) i przewidywanie (co może pójść nie tak, jak zaplanowałam?). 

 

To zaplecze, które działa niezależnie od tego, czy właśnie coś robisz - czy po prostu siedzisz na kanapie.

 

 

Mental Load jest niewidoczny, bo... 

 

1. Bo nie ma „namacalnego” efektu.

Mental load nie zostawia śladów w przestrzeni - nie zobaczysz, że ktoś:

• zaplanował posiłki na cały tydzień,

• pamięta o szczepieniach dzieci i prezentach urodzinowych,

• zauważył, że kończy się pasta do zębów i już zrobił listę zakupów.

To, co „zrobione w głowie”, często nie jest uznawane za realną pracę. A przecież to właśnie dzięki temu codzienność jakoś się trzyma.

 

2. Bo wiele osób wykonuje go „automatycznie”.

Szczególnie kobiety są od dziecka uczone:

• przewidywać potrzeby innych,

• być emocjonalnie dostępną,

• zarządzać „klimatem” w domu.

W efekcie, wiele z nas nawet nie zauważa, że mental load to ciężar - po prostu przyzwyczaiłyśmy się do „ciągłego myślenia o wszystkim”.

 

3. Bo nie mówimy o nim wprost.

Wiele par nie rozmawia o tym, kto planuje, tylko o tym, kto wykonuje. A przecież zrobienie obiadu to jedno - a zaplanowanie go, zrobienie listy, zakupów i przypomnienie sobie, że ktoś nie je pietruszki w zupie - to drugie. To właśnie mental load.

 

4. Bo nie kończy się po pracy.

Mental load nie wyłącza się o 17:00. Zostaje z nami podczas jazdy autem, kąpieli, nawet w nocy. Myśli nie mają zegarka. Dlatego łatwo go przeoczyć, ale trudniej się od niego oderwać.

 

5. Bo często jest niesymetryczny w związku.

Gdy zarządzanie codziennością spoczywa głównie na barkach jednej osoby, może pojawić się uczucie osamotnienia - nie dlatego, że druga strona nie chce pomóc, ale często dlatego, że nie widzi całego obrazu.

Dlatego tak ważna jest rozmowa. Bo czasem wystarczy lepiej się usłyszeć, by zacząć dzielić się tym, co do tej pory było niesione w pojedynkę.

 

 

Dlaczego to ważne, by nazwać mental load?

 

To, czego nie nazwiesz, nie możesz podzielić.
Dopóki mental load pozostaje bezimienny, traktowany jest jak „oczywistość”. A przecież codzienność nie organizuje się sama.

 

To, co staje się widzialne - staje się też realne.
Nazwanie mentalnego obciążenia pozwala innym je zobaczyć, a Tobie samej przestać je nieść w samotności.

 

Świadomość to pierwszy krok do zmiany - w relacji i w sobie.
Kiedy zauważasz, jak wiele trzymasz w głowie i sercu, zaczynasz też lepiej rozumieć, czego Ci potrzeba. A wtedy łatwiej o rozmowę, która naprawdę coś zmienia.

 

 

... ciąg dalszy i rozwinięcie tematu lada dzień! 

Sprawdź mój Instagram, aby być na bieżąco: @sfera_zycia